Veerse Meer Sloepenrace
Was de voorsprong op de andere teams groot genoeg?	14 sep 2010
De tweede wedstrijd van ons dames sloeproeiteam in een feit. Na maanden van training, ja zelfs de gehele zomervakantie doorgetraind, waren we klaar voor strijd. Na slag om de Zaan waren er twee doften leeg. Gelukkig heeft ons team versterking gekregen van twee gedreven meiden. Anet had reeds al vaker met ons meegetraind en Noortje kwam vers van de pers. De wedstrijd kwam steeds dichterbij en we hadden geen stuurman die ons door de wedstrijd heen kon loodsen. Gelukkig heeft Cor zich aangemeld als vaste stuurman voor de meidenploeg. Na drie trainingen met Cor werd het team een eenheid en hadden we het volste vertrouwen dat hij ons niet het riet in zou sturen. Dankzij het mannenteam stond vrijdagmiddag de sloep klaar voor vertrek richting Kortgene in Zeeland. Met de auto totaal volgeladen en de sloep achter de auto vertrokken we om de files te trotseren. Best grappig om verbaasde mannen gezichten te zien in de file, die niet hadden verwacht dat het tien meter lange gevaarte werd bestuurd door vier vrouwen. Het huisje dat we hadden gehuurd was prachtig en lag op loopafstand van het wedstrijdterrein. Nadat we een veilig onderkomen voor de sloep hadden gevonden en de Zeeuwse mosselen hadden getest, kwamen de andere vier meiden ook aan. Het voornemen om op tijd naar bed te gaan was helaas een illusie. Noortje heeft ’s morgens voor het gehele team het krachtontbijt bacon and eggs verzorgt zodat we er helemaal klaar voor de wedstrijd waren. Cor en onze Quo Vadis supporter Martin waren reeds gearriveerd. Martin heeft de taak van sloepchauffeur op zich genomen zodat de meiden geen omkijken meer hadden naar de sloep Om twee uur ’s middags was de start van de 33 sloepen, waarvan 6 vrouwenteams. In paren van twee werd er om de twee minuten gestart. Wij zaten in de vierde start en moesten het opnemen tegen een mannenteam. In onze snelle Whaler konden we ze voor blijven en de binnenbocht pakken. We roeiden de haven uit en kwamen op het open meer met windkracht vier terecht. Cor waarschuwde ons telkens op tijd wanneer er hoge golfen aan kwamen. We hadden enkel ervaring met de Zaan maximaal windkracht 6/7, dus op golfen waren we niet voorbereid. De eerste lading golfen gilden en lachten we een beetje weg, gelukkig waren we er snel aan gewend. Met een flinke tegenwind hadden we al snel de eerste vrouwenboot te pakken. De eerste boot die we ooit hadden ingehaald op een wedstrijd. Dit gaf een enorme kick. Een kilometer verder werden we zelf door een andere vrouwenboot ingehaald. De laatste paar weken hebben we met Cor flink getraind op het gelijk blijven roeien. Dit had zijn vruchten afgeworpen want we kregen vanaf boten zelfs complimenten dat we gruwelijk gelijk gingen. Net voor het keerpunt, bijna op de helft van de 17 km lange wedstrijd kregen we de vrouwensloep die ons een paar kilometer terug had ingehaald weer in het vizier. We pakte onze rust, namen een slok water en na het keerpunt even knallen om de concurrent een mentale slag om de oren te geven. Op de helft van de wedstrijd hadden we meewind waardoor we onze krachten konden verdelen. Opnieuw kwam er een vrouwenteam steeds dichterbij. De krachten namen toe en ook deze sloep namen we te grazen. Deze vrouwen gaven het niet zomaar op en bleven in ons kielzog varen. Nog een tandje bijgezet en we konden een voorsprong van ongeveer 100 meter creëren. Een paar kilometer voor de finish kwamen een aantal van ons de man met de hamer tegen. Door de aanmoedigingen van Cor heeft iedereen tot de finish zich helemaal gegeven. We waren kapot. De race was geslaagd. De sfeer tijdens de wedstrijd was gemoedelijk en we kregen regelmatig aanmoedigingen van omstanders. Martin heeft ons de gehele wedstrijd gevolgd in zijn volgboot en was een geweldige mentale steun. Nadat de blaren waren geteld en de sloep door Martin was opgehaald zijn we naar de prijsuitreiking bij de feesttent gegaan. We hadden geen idee hoe we het hadden gedaan want we hebben wel de grootste handicap, want we hebben de snelste sloep. Was de voorsprong op de andere teams groot genoeg? Het verlossende woord: 4^e! De twee damesteams uit de hoofdklasse hadden de 1^e en 2^e plek te pakken. Dus als je het positief bekijkt hebben we het echt niet slecht gedaan. Dat verdiende een feest tot in de kleine uurtjes! Een gezellige band bracht de sfeer ten goede en iedereen stond uitbundig te dansen. De organisatie van het evenement was prima geregeld. Ik ben apetrots op mijn team en heb genoten. Op naar de volgende battle! Groetjes Diane
		Best grappig om verbaasde mannen gezichten te zien in de file, die niet hadden verwacht dat het tien meter lange gevaarte werd bestuurd door vier vrouwen.
		Ga naar de foto's: